Pech op de spitsstrook

Na een korte vakantie op Cuba begin ik in de middag mijn dienst op de A9. De zon schijnt volop en ik heb er weer zin in. Tegen 16.00 uur krijg ik van de verkeerscentrale de melding van een pechgeval op de spitsstrook.

Als ik dichter bij het pechgeval kom, zie ik op het portaal boven de weg al een snelheidsbeperking verschijnen. Op het volgende portaal staat een verdrijvingspijl om het verkeer een baan op te laten schuiven. Op het portaal daarna zie ik het eerste rode kruis boven de weg verschijnen. Na het tweede kruis plaats ik mijn voertuig 'fend-off' op 120 meter afstand voor het pechgeval. Vanaf deze afstand kan ik zien dat het gaat om een kleine personenauto die stil staat op de spitsstrook.

Veilig stellen

Al lopend zet ik mijn oranje kegels uit. De bestuurder - een man in werkkleding - staat al keurig netjes aan de veilige kant van de geleiderails. Zodra ik de situatie heb veilig gesteld, stap ik naar meneer toe en stel ik mezelf aan hem voor.

Hij stond te trillen als een rietje

Aan de zweetdruppels op zijn voorhoofd kan ik zien dat de man van slag is. Maar nu hij beseft dat er hulp is, verschijnt er voorzichtig een kleine lach op zijn gezicht. Hij vertelt me dat hij in de auto van zijn vrouw reed en stond te trillen als een rietje toen de auto stil kwam te staan; omdat de spitsstrook open was kon hij niet uitwijken naar de vluchtstrook. 'Normaal rij ik niet in zo'n kleine auto', vertelt hij. Omdat er grote vrachtwagens dicht langs zijn auto raasden, had hij direct 112 gebeld en gevraagd om de spitsstrook af te sluiten. Hierna was hij aan de passagierskant uitgestapt en achter de vangrail gaan staan. 'Ik zag het al helemaal voor me', vertelt hij met de schrik nog in zijn stem, 'dat ik ook nog eens aangereden zou worden.'

De zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd verdwijnen

Ik vertel de man dat zijn auto nu veilig staat en dat de berger al onderweg is om hem hier zo snel mogelijk weg te halen. Ook geef ik hem een compliment voor zijn goede handelen. 'En gelukkig schijnt de zon', zeg ik erbij met een glimlach, en dat beaamt hij. 'Maar hoe kan het toch zijn dat je zo bruin bent?', vraagt hij toch wel nieuwsgierig. Dat kon toch niet alleen van het zonnetje van vandaag komen, gezien de sneeuw van de afgelopen dagen? Ik vertel hem over mijn mooie tijd op Cuba en zie hem langzaamaan ontspannen. Ook de zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd verdwijnen.

Mooi beroep

Al snel is de berger ter plaatse om de auto weg te halen. De man bedankt mij oprecht en stapt vervolgens bij de berger in. Nadat ze zijn vertrokken, ruim ik mijn kegels weer op. Al rijdend meld ik de verkeersmaatregelen af, zodat de spitsstrook ook op dit gedeelte van de weg weer open kan. Tijdens het rijden denk ik nog eens na over het pechgeval en hoe leuk het contact met een weggebruiker kan zijn. 'Wat heb ik toch een mooi beroep', denk ik tevreden.

Weginspecteur Trisha

Weginspecteur Trisha werkt dagelijks op de Nederlandse snelwegen. Met haar collega's verhelpt zij snel incidenten, zodat u vlot en veilig over de weg kan rijden.